حکومت ناصری و گفتمان‌های نو

کتاب “حکومت ناصری و گفتمان‌های نو” به تحلیل انتقادی گفتمان‌های تجدد در دوران قاجار می‌پردازد و رویکرد ناصرالدین شاه به تجدد را بررسی می‌کند. این اثر نشان می‌دهد که گزاره‌های نو در اندیشه‌ی شاه تحت تأثیر عوامل مختلفی مانند آموزه‌های تربیتی، بافت اجتماعی و سیاسی، سفرهای فرنگی و تأثیر دلتمردان متجدد شکل گرفته است. در این میان، ناصرالدین شاه با اتخاذ مواضع دوگانه نسبت به تجدد، نقش مهمی در نهادینه شدن برخی عناصر این گفتمان ایفا کرد. این تحلیل نشان می‌دهد که تحولات فکری و فرهنگی در عصر قاجار، همزمان با پذیرش و مقاومت در برابر تجدد، باعث شکل‌گیری موقعیت‌های پیچیده و متناقض در سیاست و جامعه ایران شد.