ردلی‌ها

غرایز همیشه نمی‌توانند به درستی راهنمای ما باشند. در دنیای حیوانات، بقای روزانه و بقا در شرایط سخت به غریزه وابسته است. حیوانات، همچون شیرها، کفتارها و کوسه‌ها، از این غریزه‌های درونی برای ادامه حیات استفاده می‌کنند. اما انسان‌ها موجودات متفاوتی هستند. ما فراتر از سادگی غریزه عمل می‌کنیم و در دنیای پیچیده‌تری زندگی می‌کنیم. انسان‌ها از ظرفیت تفکر، انتخاب و خودآگاهی برخوردارند و در این ویژگی‌هاست که تفاوت‌مان با سایر موجودات نهفته است. ما به عنوان موجوداتی متمدن، مسئولیت‌هایی داریم که بر دوش‌مان گذاشته شده است. تمدن تنها زمانی شکوفا می‌شود که انسان‌ها یاد بگیرند که غرایز اولیه خود را مهار کنند و به آن‌ها اجازه ندهند که به تصمیمات و رفتارهایشان تسلط یابند. در واقع، انسانیت به معنی سرکوب کشش‌های درونی و هدایت آن‌ها به سوی انتخاب‌هایی است که به نفع کل جامعه باشد. این انتخاب‌ها به ما اجازه می‌دهند تا از دایره محدود و سطحی غریزه بیرون آمده و به شکلی آگاهانه و مسئولانه زندگی کنیم. به عنوان اعضای یک جامعه، وظیفه‌مان این است که به چیزی فراتر از خود فکر کنیم. باید از کشش‌ها و تمایلاتی که می‌خواهند ما را به سوی خشونت، خودخواهی یا بی‌توجهی به دیگران بکشانند، عبور کنیم. تنها در این صورت است که می‌توانیم به یکدیگر، به روابط انسانی و به دنیای اطراف‌مان ارزش بیشتری ببخشیم. این یک انتخاب دشوار است، اما راهی است که ما را به عنوان انسان‌های متمدن به جلو می‌برد و جامعه را به سوی رشد و تکامل هدایت می‌کند.