عذاب شبانه

هر فقدانی برابر است با تمام تلاشی که فرد پیش از آن برای نگه داشتن چیزی که نمی‌خواسته از دست بدهد، به کار برده و با وجود این همه تلاش، مجبور شده آن را رها کند. ما خود را در دل فقدان می‌بینیم و همچنان همان‌که بودیم باقی می‌مانیم. موجوداتی شکننده، شبیه جوجه‌سارهای بی‌پر که از آشیانه‌شان سقوط کرده‌اند و هنوز امیدوارند که دستی آن‌ها را به آشیانه بازگرداند. مادامی که هنوز آرزومندیم از مرگ در امان باشیم. عنوان این رمان تکان‌دهنده و شگفت‌انگیز به زمانی از شب اشاره دارد که گاوها ماغ می‌کشند، پستان‌هایشان از شیر سنگین شده و به انسان‌ها نیاز دارند تا به آن‌ها کمک کنند. خانواده مالدرنیز چنین انباشتگی دردناک را تجربه می‌کنند. اندوه و ضایعه، تار و پود این خانواده مذهبی و مزرعه‌دار را از هم می‌گسلد. در مزرعه‌ای که در آن، کلمات برای حیوانات با دلسوزی بیان می‌شود، اما وقتی پای جان انسان به میان می‌آید، سکوتی وسواسی حاکم می‌شود. دنیای این داستان، ساده‌تر و پاک‌تر از نسخه واقعی جهان نیست، بلکه تصویری است از آنچه در دل فقدان، سوگ و سکوت انسان‌ها رخ می‌دهد.