استخر شیرجه

اینجا همیشه گرم است. احساس می‌کنم که حیوان بزرگی مرا بلعیده، در درون خود کشیده و غرق کرده است. بعد از چند دقیقه، موها، مژه‌ها و حتی لباس فرم مدرسه‌ام از گرما و رطوبت نمناک شده‌اند و در لایه‌ای از رطوبت شناور شده‌ام که رد محوی از بوی کلر دارد. زیر پاهایم، امواج ملایم، سطح آبی کم‌رنگ استخر را به هم می‌ریزند. جریان بی‌وقفه‌ای از حباب‌های ریز از عمق استخر بالا می‌آیند، بی‌آنکه بتوانم کف استخر را ببینم. سقف استخر شیشه‌ای و بلند است، همانند سقفی که جهان را از من جدا می‌کند. همین جا می‌نشینم، روی ردیف میانی نیمکت تماشاگرها، انگار که وسط هوا معلق باشم، جایی میان زمین و آسمان، جایی که هیچ چیز واضح نیست. در این سکوت، فقط صدای آرام آب و تپش قلبم را می‌شنوم، انگار در دنیایی از مه و رطوبت، تنها چیزی که باقی‌مانده من و این استخر بی‌انتهاست.